Kolekcja rodzin lalek w tradycyjnych strojach z Wyżyn

Ubieranie rodzin lalek w węgierskie stroje ludowe i organizacja wystaw zostały zrealizowane dzięki międzypokoleniowej współpracy Eszter Szobiné Kerekes i Stowarzyszenia Kultury i Turystyki. Jesienią 1996 roku nastąpił znaczny spadek liczby dzieci w węgierskojęzycznych przedszkolach i szkołach. Zauważywszy to zjawisko, Eszter Szobiné Kerekes i Stowarzyszenie Nauczycieli Węgierskich na Słowacji poszukiwały nowych sposobów popularyzacji szkół węgierskojęzycznych i uruchomiły program naboru. ; Czując wagę wprowadzania korzeni i przekazywania węgierskich wartości narodowych, postanowiły zbierać lalki ubrane w stroje ludowe i uczynić je własnością publiczną. Wiele osób początkowo zrozumiało intencję i wsparło prace kolekcjonerskie. Etnografki Margit Méry i Mária Jókai chętnie pomagały, gdy wszystko się zaczęło. Szukały krawcowych, które nadal nosiły tradycyjne stroje ze swojej wioski. ; Artyści ludowi, biegli w szyciu szmat, stworzyli siedmioosobowe rodziny lalek. Kobiety, które nadal potrafiły szyć autentyczne stroje poszczególnych wiosek, tworzyły nie tylko dorosłe kobiety i mężczyzn, ale także dawne stroje dzieci. Członkowie rodziny byli ubrani w miniaturowe kopie oryginalnych strojów: dziadek, babcia, młody mężczyzna, młoda kobieta, niemowlę, mała dziewczynka i mały chłopiec. ; W wyniku wszechstronnej pracy organizacyjnej, stale powiększająca się kolekcja była prezentowana w ponad 300 miejscach jako wystawa objazdowa od 15 marca 1998 roku. W ten sposób materiały wystawowe dotarły do wielu miejscowości w Highlands i na Węgry, do Zbiegu Milenijnego, na Światową Wystawę Expo 2000 w Hanowerze, na Światowe Spotkania Węgrów, do Kolonii, Strasburga, a nawet do Kanady. Wiosną 2016 roku część kolekcji została również zaprezentowana w Transylwanii i Székelyföld. ; Dom rodzin lalek w tradycyjnych strojach został otwarty w Búcs w maju 2010 roku w typowym dla regionu domu wiejskim, który został specjalnie do tego celu zaadaptowany. Członkowie Stowarzyszenia Kultury i Turystyki chętnie prowadzą zarejestrowane grupy, angażując się w wolontariat. Muzeum prezentuje obecnie stroje tradycyjne z 60 miejscowości, od Csallóköz po Bodrogszerdahely. Wpisy w 10. księdze pamiątkowej, prowadzonej od samego początku, świadczą o tym, że wystawa zorganizowana w „Domu Naszego Regionu” cieszy się zainteresowaniem nie tylko grup szkolnych, ale także emerytów i szerokiej publiczności.