Kiedy wracałem do domu, spojrzałem przez okno

1. Kiedy wracałem do domu, zajrzałem przez okno, ; Tam zobaczyłem staruszkę, piszącą list do swego syna. ; Atrament i papier są przed nią, pióro w jej ręku, ; Tak pisze list do swego syna na polu bitwy. ; ; 2. Kochana przyjaciółko, kiedy wrócisz do domu, powiedz mojej dobrej matce, ; Nie powinna już pisać listów do syna żołnierza, ; Ostra kula przeszyła moje prawe ramię, ; Nie mogę już pisać listów do mojej dobrej matki. ; ; 3. W szpitalu publicznym w Losonc leżę na żelaznym łóżku, ; Przyjdź do mnie, moja matko, w swojej czarnej żałobnej sukni, ; Jeśli nie przyjdziesz, lekarz przyjdzie w czystej bieli, ; Zaniosą cię na cmentarz, usłany kwiatami. ; ;