Charles Tavy, Seefranz

* Szomolnok, 23 stycznia 1858 – † Budapeszt, 6 maja 1929 / inżynier metalurgik, główny doradca górniczy; młodszy brat Gusztáva Tavyego. Po ukończeniu liceum w Koszycach przez krótki czas był praktykantem leśnym w majątku hrabiego Ede Károlyi Füzérradvány, następnie w latach 1876–1879 studiował metalurgię w Akademii Selmecbánya. Spędził rok w Nagybánya, a następnie od 1880 roku został wykładowcą Akademii Selmec. Przez dwa lata był asystentem Rezső Schrédera (Zólyom) na wydziale metalurgii – projektowania zakładów metalurgicznych, a następnie został przeniesiony na wydział architektury. W 1883 roku został wysłany przez Ministerstwo Finansów na studia do Niemiec i od tego czasu nie nauczał już, lecz był kierownikiem biura wymiany złota i analiz chemicznych w Zalatnej. Później został przeniesiony do Budapesztu. W 1917 roku otrzymał tytuł Głównego Doradcy Górniczego. Oprócz obowiązków służbowych regularnie publikował w różnych czasopismach branżowych, przede wszystkim w „Mining and Metallurgical Journals”. Jego główne prace: O najnowszych próbach cynku, 1882, ; Notatki z podróży z niemieckiego środowiska metalurgicznego, 1884, ; Produkcja złota w Siedmiogrodzie, 1888, ; O cechowaniu, 1897, ; Prawa probiercze państw europejskich, 1904.