Karol Tamassy

* Jolsvatapolca, 30 maja 1806 – † Debreczyn, 2 lipca 1885 / farmaceuta, pomolog, pisarz zawodowy; ; Jego ojciec, Pál Tamássy, był pastorem. Rozpoczął naukę w szkole średniej w Sajógömör, a następnie ukończył kolejne sześć lat w liceum Késmárk. W latach 1820–1824 był asystentem farmaceuty Istvána Maletera z Jolsvy. Po zdaniu egzaminu praktycznego studiował chemię i botanikę na Uniwersytecie Peszteńskim w latach 1824–1825. Z Pesztu udał się do Wiednia, gdzie uzyskał dyplom farmaceuty, a następnie w latach 1827–1831 pracował jako farmaceuta w aptece Kígyó w Peszcie. W 1831 roku kupił od Dániela Bartsa w Debreczynie aptekę Fehér handtyúhoz i prowadził ją aż do śmierci. 30 lipca 1848 roku, jako kapitan gwardii narodowej, zapobiegł linczowi wzburzonego tłumu na schwytanych oficerach austriackich, za co dwór wiedeński przyznał mu w 1852 roku Złoty Krzyż Zasługi z Koroną. Był jednym z promotorów uprawy winorośli i owoców na Węgrzech oraz autorem opisów węgierskich odmian owoców. Zajmował się również obserwacjami meteorologicznymi, których sieć zorganizował dyrektor „Cesarskiego i Królewskiego Instytutu Meteorologicznego” w Wiedniu, Karl Kreil (1798–1862), i posiadał 18 punktów obserwacyjnych na Węgrzech. ; ; Jego główne prace: ; Historia farmacji, 1883; Dodatki do historii chemii, 1884.