Charles Rayger, Sr.

* Bratysława, 22 września 1641 – † Bratysława, 14 stycznia 1707 / lekarz ; ; Studiował w Bratysławie, Altdorfie, Wittenberdze, następnie uczęszczał na wykłady z sekcji zwłok i chirurgii w Paryżu, a także zgłębiał botanikę w Montpellier. W 1667 roku został wyświęcony na doktora medycyny w Strasburgu. Po podróży po Włoszech powrócił do ojczyzny. Od 1668 roku był lekarzem miejskim Bratysławy przez 39 lat. Cesarz Leopold I mianował go lekarzem dworu i naczelnym lekarzem Węgier. W 1677 roku doniósł o epidemii grypy w Bratysławie w niemieckim czasopiśmie medycznym. Napisał wiele rozpraw na temat ospy, grypy, napadów padaczkowych itp. W wielu przypadkach wyjaśniał istotę choroby poprzez sekcje. Założył medyczny ogród botaniczny w swoim rodzinnym mieście. Opowiadał o leczniczym zastosowaniu niektórych roślin domowych. Jako pierwszy opisał test pływaka w płucach. Test pływakowy Raygera jest nadal używany do wykrywania żywych urodzeń. Opowiadał się za szkoleniem i nadzorem lekarskim położnych. Jego prace publikowano w czasopiśmie Akademii w Halle. Dzieło przypominające pamiętnik jego i kilku innych dzieł [m.in. komentarz do prac György Wernhera (Eperjes) na temat wód mineralnych Węgier] pozostał w rękopisie (Diarium Obserwacjaibus prope trecentis refertum, Responsa et consilia medica, Constitutiones aëris ab an. 1647. ad an 1705., Ephemerides de andemiis et Epidemiis Hungariae, Commentarius in Wernherum de admirandis Węgry). ; ; Jego główne dzieła: ; Observatio de Puella sine cerebro nata, 1685,; Observationum leczniczy Centuria a D. Paulo Spindlero Posonii consignata, studio et opera Caroli Raygericollecta..., 1691,; Constitutio epidemia Posoniensis annorum 1695, 1696, 1697.