Karol Jármai

* Körmöcbánya, 18 września 1887 – † Budapeszt, 8 marca 1941 / weterynarz, profesor uniwersytecki ; ; Ukończył szkołę średnią w swoim rodzinnym mieście, w szkole średniej. W 1905 roku został studentem Królewskiej Węgierskiej Akademii Weterynaryjnej w Budapeszcie i uzyskał dyplom lekarza weterynarii w 1909 roku, a doktorat weterynarii w 1913 roku. Uważał za swojego mistrza Ferenca Hutÿrę (Szepeshely), również pochodzącego z Highlands. Od 1909 roku był docentem, a następnie docentem w Katedrze Epidemiologii. Podczas I wojny światowej pracował najpierw w szpitalu dla koni bojowych, a następnie był kierownikiem laboratorium polowego stacjonującego w Galicji Wschodniej. Od 1918 roku był docentem w Instytucie Patologii Uniwersytetu Weterynaryjnego, następnie od 1920 roku był publicznym profesorem nadzwyczajnym, a od 1924 roku publicznym profesorem zwyczajnym. Dziekan Wydziału Rolnictwa i Medycyny Weterynaryjnej (1936/1937), wybitny praktyk patologii porównawczej i patologii. Jego badania w dziedzinie białaczki kurcząt spotkały się ze szczególnie dużym odzewem międzynarodowym. Był pierwszym autorem specjalistycznego podręcznika z zakresu węgierskiej patologii weterynaryjnej i patologii. ; ; Jego główne prace: ; Patologia zwierząt domowych, 1923, ; Patologia ogólna, 1925, ; Patologia zwierząt domowych dla studentów weterynarii, 1936, 1941, ; Technika patologiczna zwierząt domowych, 1925, ; 1936, 1941.