Karol Henry Fuchs

* Bratysława, 5 czerwca 1851 – † Bratysława, 10 stycznia 1916 / matematyk, fizyk, nauczyciel szkoły średniej; syn Alberta Fuchsa (Lőcse) i brat Tivadara Fuchsa (Preszów). Ukończył naukę w szkole w rodzinnym mieście, a następnie studiował matematykę i fizykę na Uniwersytecie Wiedeńskim, gdzie był uczniem m.in. Józsefa Petzvala (Szepesbéla). Po uzyskaniu świadectwa nauczycielskiego (1877) powrócił na Węgry. Uczył najpierw w Sopron, a następnie w kilku szkołach średnich w kraju (np. w Bratysławie, Pancsovej, Arad, Brassó). Jego studia z fizyki i lata praktyki jako retuszer mogły skierować jego uwagę na rozwiązywanie problemów geodezyjnych. W dziedzinie teoretycznej zajmował się określeniem kształtu Ziemi, elipsoidy normalnej. Napisał pracę naukową na temat soczewek, refrakcji, oka i widzenia oraz obliczeń optycznych. Prace te, a także jego badania fotogrametryczne i rozprawy, położyły podwaliny pod dzisiejszą fotogrametrię i tym samym stał się jednym z międzynarodowo uznanych pionierów fotografii lotniczej, która jest obecnie szeroko rozpowszechniona. W latach 1895–1896 prowadził badania nad kapilarnością na Uniwersytecie w Budapeszcie u boku Loránda Eötvösa. Od 1901 roku, będąc emerytem, mieszkał w Bratysławie, gdzie poświęcał się nauce. Jego badania teoretyczne i wyniki praktyczne w dziedzinie fotogrametrii naziemnej i lotniczej wyróżniają się na tle jego wszechstronnej twórczości. Znaczna część jego prac zawodowych została opublikowana w czasopismach niemieckojęzycznych. Ponadto pozostawił po sobie 22 000 arkuszy studiów, dotyczących głównie różnych zagadnień matematyki, nauk przyrodniczych i techniki, które zostały zebrane przez dr. Zostały one przekazane Węgierskiej Akademii Nauk za pośrednictwem akademika Antala Tárczy-Hornocha. W ciągu swojego życia Károly Henrik Fuchs opublikował ponad 200 prac naukowych poświęconych wyłącznie fotogrametrii. ; ; Jego główne dzieło: O wpływie stałych kapilarnych na procesy chemiczne, 1889.