Karol Fellinger

* Bratysława, 1963. 20 listopada. / redaktor gazety, poeta, lokalny historyk ; ; Ukończył szkołę w Jókán i Galántá, uzyskując tam dyplom w 1981 roku. Z zawodu jest agronomem. W latach 1993–2002 redagował kwartalnik Jókai Szó – Jelèianske slovo. Zajmuje się badaniami i kolekcjonowaniem literatury z zakresu historii lokalnej, etnografii i poezji ludowej. ; ; Jego pierwszy wiersz ukazał się w „Tábortűz” w 1978 roku. Później często publikował swoje wiersze w innych węgierskich czasopismach, a ostatnio pisał także opowiadania. W 1983 roku dołączył do ruchu Iródia i został włączony do jego reprezentatywnej antologii (Próbaút, 1986), ale jego wiersze można przeczytać również w innych antologiach (Jak latać?, 1986, Csodalámpás, 1988, Tűzpalota, 1990). W swojej poezji podążał śladami współczesnych mistrzów (Pilinszky, V. Holan i inni), tworząc bezosobowe, refleksyjne liryki pozbawione doświadczenia. Najczęściej ozdabia swoje wiersze motywami i symbolami mitologii chrześcijańskiej, ale jego aforystycznie zwięzłe refleksje nie zawsze mają przekonujący efekt, często brakuje im treści. Dzieła: Przerwa w dostawie prądu, cz. 1991, Martwa natura ze zmarłymi, cz. 1996, Dzikie grusze sięgające nieba, cz. 1997, Zabytki Jóki, historia lokalna, 1997, Gniazda na niebie, cz. 2004. ; ; Literatura: Zsigmond Zalabai: Historia poetycka, 1995, Zoltán Szeberényi: Literatura węgierska na Słowacji (1945–1999) II., Po. 2001. ;

Sz. Z.