Karol Faller

* Selmecbánya, 17/21 maja 1857 – † Budapeszt, 30 maja 1913 / inżynier metalurgik, nauczyciel akademicki ; ; Jego ojciec, Gusztáv Faller (Gölnicbánya), był nauczycielem w Akademii Selmecbánya. Ukończył szkołę średnią w swoim rodzinnym mieście i w Koszycach, a od 1875 roku był uczniem Akademii Selmecbánya, gdzie – po odbyciu stażu – zdał w 1881 roku egzamin państwowy z metalurgii. Od 1882 roku był harcerzem i oficerem hutniczym w hucie srebra Selmecbánya, ale jednocześnie do 1891 roku był wykładowcą w Akademii. Podczas podróży studyjnych poznał huty metalurgiczne i instytucje metalurgiczne niemal w całej Europie. Czterotomowy podręcznik metalurgii gruntownie przygotowanego profesora, który stale poszerzał swoje horyzonty, był pierwszym tego rodzaju dziełem opublikowanym w języku węgierskim i przez pół wieku służył jako podręcznik i książka specjalistyczna do tej dziedziny. Zmiana języka fachowego została wyraźnie uwidoczniona w tym dziele poprzez fakt, że obok każdego nowego węgierskiego terminu technicznego, w nawiasach, umieścił on również obowiązującą wówczas wersję niemiecką. Najnowsze rozwiązania techniczne można już odnaleźć w jego dziele. Oprócz tego głównego dzieła, bogactwo jego dorobku literackiego cechuje również 14 kolejnych publikacji, z których większość ukazała się w czasopismach „Mining and Metallurgical Journals”. Wśród nich znalazła się praca metalograficzna dotycząca metali nieżelaznych, która spopularyzowała tę niemal nieznaną wówczas w życiu naukowym tematykę i podkreśliła jej przydatność. Jako pierwszy zajął się aluminium. Znacznie udoskonalił on narzędzia dydaktyczne tego przedmiotu i rozszerzył program tradycyjnej dwutygodniowej „dużej praktyki” dla studentów. ; ; Jego główne prace: ; Podręcznik metalurgii I–IV., 1896–1904, ; Studia z zakresu metalografii, 1903.