Karol Brentan

* Komárom, 23 sierpnia 1694 – † niedaleko Genui, 19 listopada 1752 / jezuita, misjonarz, podróżnik ; ; Studiował w kolegium w Nagyszombat, a następnie wstąpił do zakonu jezuitów w 1714 roku. Po ukończeniu szkolenia misyjnego w Sewilli, w 1724 roku popłynął do Ameryki Południowej, do Quito. Pracował jako misjonarz wśród plemion indiańskich zamieszkujących okolice rzeki Marañon, studiował ich język, zwyczaje i styl życia, opracował dla nich katechizm w ich ojczystym języku i zakładał nowe redukcje (kolonie misyjne). Studiował florę i faunę tego obszaru, uczył rdzennych Indian europejskich metod rolnictwa, a także rysował mapy regionu. W 1744 roku został mianowany prowincjałem obszaru Quito i podczas swojej czteroletniej misji odwiedził wszystkie ważne regiony prowincji powierzonej jego opiece. Następnie, w 1748 roku, został wysłany do Rzymu jako poseł. Károly Brentán wyruszył wyjątkową trasą: żeglując Amazonką (jako pierwszy Węgier, pośród wielu trudności!) dotarł do portu Grão Pará, skąd w 1751 roku przybył do Europy, Włoch, na pokładzie portugalskiego żaglowca. Oprócz działalności dyplomatycznej, przygotowywał przede wszystkim do publikacji tom skompilowany z notatek sporządzonych podczas pracy misyjnej. Tytuł dzieła, planowanego na dwa tomy, miał brzmieć Marannonensium S. J. Missionum generalis Historia iconibus illustrata i zamierzał zawrzeć w nim rysunki i mapy. Wyruszył do Genui, aby wydrukować książkę, ale niespodziewanie zmarł w gospodzie po drodze, a jego rękopis zaginął. Zachowała się jedynie mapa, która miała być dodatkiem, i ta została najpierw opublikowana w Quito, a następnie w Rzymie. Długo po jego śmierci opublikowano dzieło Oloyoli Amazonici Prolusiones, będące historią misji jezuickich w regionie Amazonii. Prawdopodobnie nie jest to to samo, co rękopis, który zaginął w pobliżu Genui.