Brancsik Károly, Brančík

* Óbeštőrce, 13 marca 1842 – † Trenczyn, 18 listopada 1915 / lekarz, zoolog, botanik ; ; Uczęszczał do gimnazjum w Żylinie i Cieszynie, następnie studiował w Liceum Katolickim w Bratysławie i Sopronie, gdzie uzyskał dyplom w 1862 roku. Ukończył studia uniwersyteckie w Wiedniu, Pradze i Grazu, gdzie w 1872 roku obronił doktorat. W 1873 roku był lekarzem powiatowym w Beckón, w 1875 roku w Trenczynie naczelnym lekarzem powiatowym, a od 1878 roku naczelnym lekarzem powiatowym i dyrektorem szpitala powiatowego. Był prezesem-założycielem Trenczyńskiego Powiatowego Towarzystwa Historii Naturalnej. Założył również muzeum w Trenczynie, które miało własne czasopismo, w którym opublikował większość swoich artykułów botanicznych, entomologicznych i innych artykułów biologicznych. Był również utalentowanym rysownikiem i malarzem, a do wielu swoich artykułów sam ilustrował. Interesował się głównie owadami i mięczakami, ale interesowała go również historia, botanika, meteorologia, muzyka, numizmatyka i archeologia. Opracował i opisał materiał dotyczący mięczaków (Mollusca) z Nowej Gwinei, zebrany przez Sámuela Fenichela. Znał również dobrze faunę Dalmacji i Bośni. Część jego kolekcji ślimaków i muszli trafiła do Muzeum w Segedynie dzięki pomocy Kálmána Czóglera, który był pracownikiem muzeum w latach 1917–1950.