Kaplica św. Michała

Budynek położony na południe od katedry był niegdyś kaplicą cmentarną. Jego dolna część, obecna krypta, została wzniesiona pod koniec XIII wieku, natomiast górna część powstała między 1360 a 1380 rokiem. Pod koniec XV wieku, z inicjatywy urodzonego w Koszycach Jerzego Szahtmáry'ego, dobudowano nową nawę od strony północnej, a od strony południowo-zachodniej kaplicę boczną. Budynek, który był kilkakrotnie odnawiany w XIX wieku, uzyskał obecny kształt podczas przebudowy w latach 1902-1904, prowadzonej przez budapeszteńskiego architekta Frigyesa Schuleka. Inskrypcja na ten temat w języku węgierskim znajduje się nad wejściem do zakrystii. Fasada w kształcie łuku triumfalnego z wieżą z dwuspadowym dachem jest niemal unikatem w historii architektury. Według opisu Węgierskiej Encyklopedii Katolickiej: „Jest to jednonawowa hala z dwoma sklepieniami krzyżowymi, z sześciokopułową częścią w prezbiterium, która kończy się trzema bokami ośmiokąta. Jej portal (posągi) i potrójna nisza z miejscami siedzącymi, zdobiąca południową ścianę prezbiterium, wykazują pokrewieństwo z kościołem św. Jakuba w Lewoczy. Na zachodniej fasadzie centralna wieża spoczywa na potężnym ostrołukowym pasie. Bogato artykułowane, ostrołukowe wejście zdobi stromy, trójkątny fronton z pnącymi się liśćmi oraz podkreślone, młode wieżyczki, które je otaczają. W polu szczytowym znajduje się płaskorzeźba archanioła św. Michała z trzema bogatymi rozetami. W zewnętrzne ściany wmurowano średniowieczne nagrobki”.