Kaplica grobowa Antala Serlyego w Losonc

Antal Serly senior, mieszkaniec Losonc, w 1874 roku zlecił budowę kaplicy grobowej dla siebie i swojej rodziny na miejskim cmentarzu w Losonc. Zgodnie z jego wolą kaplica miała być otwierana co roku w Dzień Zaduszny, gdzie wcześniej odprawiano msze. Tradycja ta już nie istnieje. Jego syn, Lajos, urodził się w Losonc w 1855 roku. Franciszek Liszt zachęcał go do rozwijania talentu muzycznego, który przejawiał już we wczesnym wieku. Po Karnagyi, ważnych etapach studiów kompozytorskich i początkach kariery w Bratysławie, Berlinie i Kolozsvárze, podpisał kontrakt z Teatrem Narodowym w Peszcie. Jego pieśń, której początki sięgają słów Antala Kazaliczky'ego, w 1880 roku zyskała dużą popularność. Opracował również muzykę do wierszy znanych poetów – Petőfiego, Csokonaia i Lajosa Pósy. Wyemigrował do Ameryki w 1905 roku, po tym jak założony przez niego w Budzie teatr zbankrutował. Zmarł tam w 1939 roku, a jego ostatnim życzeniem było, aby jego prochy zostały pochowane obok rodziców w rodzinnym grobowcu w Losonc. Stało się to dopiero w 1972 roku. Syn Lajosa Serly'ego, Tibor, również urodził się w Losonc w 1901 roku i podobnie jak jego ojciec, został muzykiem. Rozpoczął karierę w orkiestrze ojca w Nowym Jorku. Ukończył Budapeszteńską Akademię Muzyczną i był również uczniem Kodálya. W latach 20. i 30. XX wieku występował na przemian jako altowiolista i dyrygent w Ameryce i na Węgrzech. Kiedy Béla Bartók wyemigrował, Tibor Serly był już uznanym dyrygentem, kompozytorem i nauczycielem muzyki, który objął i wspierał rodzinę Bartóków. Ukończył III Koncert fortepianowy i Koncert altówkowy po śmierci Béli Bartóka. Jako wyraz wdzięczności i szacunku dla rodziny Serly, pani Ditta Pásztory Bartók w 1983 r. zleciła rzeźbiarzowi Pavloszowi Gasztariszowi wykonanie tablicy pamiątkowej w kaplicy grobowej w Losonc, w której złożono na wieczny spoczynek nie tylko prochy Lajosa Serlyego i jego żony, ale także ich syna Tibora.