Kąpielisko Sósár
Budynek, konstrukcja
„Na obszarze otoczonym mieszanymi lasami liściastymi i iglastymi pierwotnie znajdowały się dwa źródła leczniczej wody mineralnej. Pierwsze źródło, zwane inaczej słoną studnią – było wykorzystywane głównie w uzdrowiskach, oraz drugie źródło, zwane inaczej kwaśną wodą – znane mieszkańcom jako smakowa woda mineralna gazowana. Dziś w okolicy bije kilka źródeł, ponieważ woda mineralna również wybuchła w miejscu odwiertów geologicznych, ale uzdrowisko zniknęło wraz z zabudowaniami i dawną reputacją. Gdzieś w drugiej połowie ubiegłego wieku uzdrowisko przeszło na własność kopalni węgla Nagykürtös, a następnie przedsiębiorstwa transportu autobusowego, stając się jednocześnie trzydziestym z kolei uzdrowiskiem. Poza źródłami nie ma już ani jednego budynku. Woda zawiera dwutlenek węgla, sole alkaliczne i inne pierwiastki. Według analiz i dzisiejszych standardów nie należy ona do kategorii wód leczniczych, ale w przeszłości wiele osób odwiedzało uzdrowisko, cierpiąc na… Choroby układu mięśniowo-szkieletowego i stany powypadkowe. W celach leczniczych. Sósár był nie mniej ważny jako miejsce rozrywki i swoiste regionalne centrum kultury. Przyjemne otoczenie gaju stwarzało ku temu możliwości, oferując scenę, parkiet taneczny, kręgielnię i spa, a także zaplecze gastronomiczne i noclegowe. Turyści przybywali tu głównie z okolic Kékkő i Balassagyarmat, spoza wąskiego regionu, ale spa znane było również w Losonc i Ipolyság.