Kalman Tihanyi

* Uzbek, 28 kwietnia 1897 – † Budapeszt, 26 lutego 1947 / fizyk, wynalazca ; ; Ukończył studia zawodowe w Bratysławie w elektrotechnicznej szkole średniej i w Budapeszcie. Złożył swoje pierwsze dwa wnioski patentowe w 1913 i 1914 roku, a patent na oba uzyskał w 1915 roku. Ukończył liceum w Vác w 1915 roku, a następnie zgłosił się na ochotnika do wojska. W styczniu 1917 roku, jako kandydat na oficera rezerwy, został wysłany na front wschodni z 4. Pułkiem Artylerii Armii, później otrzymując Brązowy Medal Waleczności za „odważne zachowanie w bitwach wokół Ojtoz”, a 1 listopada 1917 roku awansował na porucznika. Następnie służył jako inżynier radiowy w porcie morskim Royal Navy w Puli. Tak zwany wynalazca kineskopowego separatora obrazu, podobnego w zasadzie do ikonoskopu (patent angielski: 1928). W 1924 roku wymyślił rozwiązanie dla telewizji. Krótszy opis patentowy, złożony prawdopodobnie wiosną 1925 roku, oraz opublikowany artykuł o wynalazku zostały następnie po nim złożone zgłoszenie patentowe 20 marca 1926 roku, teraz również dla telewizji kolorowej. ; Ale dalej udoskonalił swój wynalazek. Opisał swoje ostateczne pomysły w dwóch zgłoszeniach patentowych w 1928 roku, a w 1929 roku (z pierwszeństwem w 1928 roku) rozszerzył ochronę na najważniejsze kraje, w tym zgłoszenia patentowe francuskie, angielskie i amerykańskie. Od 1928 roku omawiał wdrożenie wynalazku w Berlinie. W 1929 roku zbudował pierwszy eksperymentalny egzemplarz swojego kineskopu we własnym laboratorium w Berlinie. W tym samym czasie opracował i opatentował specjalną wersję swojej kamery telewizyjnej, również czułą na promienie podczerwone, do sterowania bezzałogowymi statkami powietrznymi, czołgami, działami itp. Zawarł umowę z brytyjskim Ministerstwem Lotnictwa na budowę prototypu, w związku z czym przeniósł się do Londynu – później zaadaptował urządzenie dla włoskiej marynarki wojennej. W 1930 roku, po opublikowaniu patentów telewizyjnych w Anglii i Francji, Radio Corporation of America (RCA) zwróciła się do niego w Londynie z zamiarem jej zakupu, a w 1931 roku rozpoczął prace nad nową rozdzielczością obrazu. Kamera była gotowa do masowej produkcji w 1934 roku. We wrześniu 1934 roku, po długich negocjacjach i postępowaniu w amerykańskim sądzie patentowym, zawarto umowę licencyjną. Jego dalsze wynalazki związane z telewizją, stworzone w latach 1934–1937, zostały zakupione i rozwinięte przez Loewe, RCA i Fernseh AG. W latach 1933–1936 opracował swój całkowicie płaski telewizor plazmowy, który opatentował w 1939 r., zgodnie z notatką, którą sporządził. Według opisu można go było oprawić i powiesić na ścianie (!), a jego produkcję planował rozpocząć na Węgrzech po wojnie. ; W tych ostatnich spokojnych latach przed wojną ukończył swój nowy wynalazek, który według ekspertów był porównywalny pod względem znaczenia do jego telewizora, projektor wiązki akustycznej, wraz z planami. Po powrocie do domu w 1940 r. kierował odpowiednimi eksperymentami i rozwojem prototypu aż do okupacji niemieckiej. Po próbie skoku 15 października 1944 r. został zmuszony do nielegalnej emigracji, również z powodu powiązań z Bajcsym Zsilinszkym i jego środowiskiem. Po wojnie zaczął rozwijać swoje wynalazki, które stały się teraz aktualne. Był bardzo zainteresowany możliwościami ; technologii ultradźwiękowej i opracował i pozostawił po sobie liczne wynalazki do jej zastosowania. ; Wyprodukował nowy typ łożyska kulkowego w swojej fabryce, zbudowano tu również prototyp jego wirówki do złota i rozpoczął organizację fabryki kineskopów. Po jego nagłej śmierci w 1947 roku znaczenie jego pracy było coraz bardziej zapomniane, ale na początku lat 70. XX wieku rozpoczęło się wyjaśnianie historii telewizji i jej roli w niej. Wykonał ważną pracę w realizacji telewizji, a jego wynalazki spowodowały zmianę ery w historii transmisji obrazu. Akumulacja lub magazynowanie ładunku wprowadzone przez niego było fundamentalnym postępem naukowym i technicznym, który rozwiązał problem zwiększenia czułości na światło lamp rejestrujących obraz. Inne ważne innowacje wynalazku, między innymi, umożliwiły rozdzielczość kilkuset linii i idealną synchronizację między rejestratorem obrazu a nadajnikiem obrazu (aparatem i kineskopem), bez ruchomych części, przy użyciu wyłącznie elektroniki. Jego przedwczesna śmierć była spowodowana zawałem serca.