Kalman Balla

* Bratysława, 16 lutego 1954. / poeta, redaktor, tłumacz ; ; Ukończył Po. (1973), uzyskał węgiersko-angielski certyfikat nauczyciela w ELTE BTK w Bratysławie (1978). W latach 1978–1987 był redaktorem „Madách Könyv- és Lapkiadó”, w latach 1987–1989 był redaktorem „ISZ”, od grudnia 1989 był współpracownikiem „Nap”, następnie jego redaktorem naczelnym (1990–1992) i dyrektorem „Nap Kiadó”. – Od początku lat siedemdziesiątych publikuje poezję, krytykę literacką i recenzje (ISZ, ÚSZ, Hét). Opublikował swoje tomiki poezji pod tytułami Betűvetés (1978) i Élet-írásjelek (1988). Za ten ostatni otrzymał Nagrodę Madácha. Jego wiersze charakteryzują się zmysłowością i intencją abstrakcji. W jego pierwszym tomie widzimy niejasne oznaki jego walki o poezję, a na jego liryczny ideał wpływ mieli głównie Dezső Tandori, János Pilinszky i Vladimír Holan. W drugim tomie wzmocniono językową i poetycką podstawę jego poezji, a jego wiersze stały się bardziej zniuansowane i znaczące pod względem myśli. Zsigmond Zalabai pisze o tomie: „Nie zadowala się już kwestionowaniem pewnych koncepcji estetycznej i komunikacji literackiej, ale namiętnie szuka odpowiedzi na pytanie, jak poetycki przekaz może przekształcić się w użyteczną myśl, ideę, moralność u czytelnika: „energię etyczną”. W tym okresie historia stawia mu pytania, na które musi odpowiedzieć, ale odpowiedzi te skromnie zbliżają się do poziomu wymagających poetyckich i filozoficznych przesłań. – Za pomocą niektórych artykułów dyskusyjnych wprowadził pożyteczny „głęboki nurt” w stojące wody współczesnego życia literackiego. Jako tłumacz interpretował wiersze V. Holana, R. Fabry’ego, V. Kondróta oraz pisma S. Šmatláka, J. Fuèíka, J. Števèka i V. Havla. Był kompilatorem tomów 3–4 Új Mindenes Gyűjtemény, antologii Próbaút (1986) i Tűzpalota (1990, z Katalin Karsay). ; – W 1993 roku wyjechał do Mo., mieszka w Budapeszcie, zerwał kontakt z naszym życiem literackim, nie mamy żadnych informacji o jego działalności literackiej. ; ; Dzieła: Co nowego w badaniach literackich. „Analizy transgresyjne”, akademickie, ISZ 1979/5, Czy mamy poezję? Rozpoczęcie dyskusji na temat antologii Jelenlét, akademickiej, Hét 1979/37, Księga nadziei. Grendel Lajos: Galeri, pracownik naukowy, ISZ 1983/8. ; ; Literatura: Imre Varga: B. K. verseihez, rec., ISZ 1974/4, Zsigmond Zalabai: B. K. = Z. Zs.: Verse History, 1995, László Tóth: Poeta „ostrożnej głębiny”, rec., Könyvvilág 1989. ;

1. ;
2. Z. ;