Bankovits Kajetan

Mátyóc, 10 sierpnia 1841 – † Budapeszt, 7 grudnia 1915 / inżynier budownictwa kolejowego, menedżer sportowy ; ; Ukończył szkołę średnią w Ungvár, uzyskując dyplom w 1859 r. i uzyskując dyplom inżyniera na Uniwersytecie Technicznym w Peszcie w 1863 r. Rozpoczął praktykę na kolei Kassa–Oderbergi97, następnie wstąpił do służby w MÁV. Od 1872 r. był zastępcą kierownika inspektoratu budownictwa kolejowego, od 1884 r. był zastępcą dyrektora wydziału budownictwa i inżynierii mechanicznej MÁV, od 1890 r. był dyrektorem samodzielnego wydziału inżynierii mechanicznej, a później organizatorem i dyrektorem naszego pierwszego muzeum technicznego, Muzeum Transportu. Z jego imieniem wiąże się kilka innowacji w zakresie urządzeń sygnalizacji kolejowej i oświetlenia kolejowego (np. elektryczne zdalne sygnały kolejowe). Za zasługi w dziedzinie rozwoju transportu został pasowany na rycerza i otrzymał liczne nagrody. W latach 1903–1906 był prezesem Węgierskiego Związku Piłki Nożnej. Wniósł znaczący wkład w organizację odwodnienia podmokłych, trzcinowych terenów swojej rodzinnej wioski i okolicznych osad, dla których w 1886 roku założył stowarzyszenie melioracyjne. Jego pamięć upamiętnia tablica pamiątkowa obok głównego kanału. ; ; Jego główne dzieła: ; Lokomotivbau, Wagenbau, Werkstätten und Zugförderungwesen in Ungarn, én., ; Historia i obecny stan rozwoju węgierskiej sieci kolejowej, 1896, ; Historia kolei austriacko-węgierskich monarchii, 1898.