Gyula Klein

* Preszów, 5 maja 1844 – † Budapeszt, 21 listopada 1915 / botanik, mykolog, członek Węgierskiej Akademii Nauk ; ; Ukończył naukę w liceum w Lewoczy, a w latach 1864–1867 uczęszczał na wykłady z nauk przyrodniczych, głównie botaniki, na Uniwersytecie Wiedeńskim. Jako stypendysta państwowy przeprowadzał mikroskopowe badania histologiczne roślin w Wyższej Szkole Technicznej w Zurychu w latach 1867–1868 oraz na Uniwersytecie Monachijskim w latach 1868–1869 pod kierunkiem wybitnego botanika Carla Wilhelma von Nägeliego. W latach 1869–1870 był asystentem nauczyciela w gimnazjum w Budzie, a w 1870 roku został mianowany asystentem nauczyciela na Wydziale Botaniki Królewskiego Uniwersytetu Technicznego Józefa w Budzie. Nauczał tutaj przez ćwierć wieku, od 1871 r. jako nauczyciel prywatny, a od 1872 r. jako nauczyciel publiczny na pełen etat. Był także czterokrotnie dziekanem wydziałów inżynierii ogólnej i chemicznej. Jako botanik zajmował się przede wszystkim kolonizacją roślin, glonów i grzybów, a także anatomią roślin, ogólną komórką i histologią oraz mikrobiologią. Węgierska Akademia Nauk wybrała go członkiem korespondentem w 1871 r., a członkiem rzeczywistym w 1882 r. ; ; Jego główne prace: ; Rozwój i kształty grzyba Pilobolus, 1871, ; O krystaloidach niektórych Floridea, 1871, ; O roślinach owadożernych, 1876, ; O barwie kwiatów, 1880, ; Na pograniczu królestw zwierząt i roślin, 1882, ; Aspiracje nowoczesnej botaniki, 1889, ; O niektórych anomaliach liści roślin, 1892; O budowie kwiatu roślin krzyżowych na podstawie sekcji, 1894.