Joseph Nemesdy, Nemcsek

* Nagybiccse–Predmér, 6 marca 1893 – † Aš, 2 maja 1945 / inżynier, nauczyciel akademicki ; ; Ukończył studia na Politechnice Budapesztańskiej w 1922, po czym wstąpił do służby w MÁV jako inżynier sekcji. Od 1929 był pracownikiem dyrekcji. W 1933 uzyskał doktorat techniczny, a w 1936 uzyskał kwalifikacje nauczyciela prywatnego. W 1939 został kierownikiem grupy podbudowy, a następnie nowo utworzonej grupy doświadczalnej w dziale konstrukcyjnym dyrekcji MÁV. Od 1938 był wykładowcą zaproszonym, następnie nauczycielem zastępczym, a od 1941 był publicznym profesorem zwyczajnym wydziału budownictwa drogowego, kolejowego i transportu na Politechnice Budapesztańskiej. Pod koniec wojny padł ofiarą nalotu w pobliżu granicy czesko-bawarskiej. Jego badania nad teoretycznymi i praktycznymi problemami budowy i utrzymania torów przyniosły mu sławę w kręgach zagranicznych. Zbudował pierwsze na Węgrzech bezstykowe odcinki doświadczalne o długiej szynie. W dziedzinie obliczeń nawierzchni kolejowej osiągnął wyniki, opracowując węgierską metodę obliczania zastępczej długości i bazy. Ponadto jest odpowiedzialny za projektowanie i wdrażanie wielu nowatorskich konstrukcji nawierzchni kolejowej, podkładów kolejowych oraz podtorzy żelbetowych. Jego prace były publikowane w krajowej i zagranicznej prasie fachowej.