Diner-Joseph Denes

* Liptószentmiklós, 27 czerwca 1857 – † Paryż, 5 sierpnia 1937 / inżynier, historyk sztuki, polityk socjaldemokratyczny ; ; Studiował inżynierię na uniwersytetach w Wiedniu, Dreźnie, Paryżu i Brukseli. Następnie studiował fizykę, chemię, archeologię, historię sztuki i filozofię. W 1881 roku został urzędnikiem MNM, a jego prace z zakresu historii sztuki zostały opublikowane. W Berlinie pracował dla Freie Bühne. Po powrocie do Budapesztu w 1893 roku założył wraz z etnografem Lajosem Katoną (1862–1910) czasopismo Élet. Od 1906 do 1910 roku był redaktorem socjologicznego czasopisma Munka Szemléje, a następnie kierownikiem biblioteki Irodalmi Szalon. Opublikował liczne prace socjologiczne, z zakresu historii sztuki i literatury. Przyłączył się do ruchu socjaldemokratycznego. W 1918 roku został mianowany sekretarzem stanu do spraw zagranicznych w rządzie Károlyiego. W czasach Republiki Radzieckiej został wysłany do Paryża. Później przeniósł się do Ameryki, a następnie wrócił do Paryża, skąd nigdy nie wrócił. Był kolegą socjalistycznego Populaire'a, Léona Bluma (1872–1850) i należał do kręgu przyjaciół późniejszego premiera Francji. W 1933 roku ukazała się biografia Karla autorstwa Marksa po francusku, do której Blum napisał przedmowę. W swoim tomie o Leonardzie da Vinci podjął próbę zastosowania marksistowskiej metody pisania historii sztuki. Był jednym z organizatorów pierwszego na świecie muzeum ruchu robotniczego, Komunistycznego Muzeum Proletariackiego. ; ; Jego główne prace: ; Historia rzeźbienia w kości słoniowej, 1890, ; Vergangenheit und Zukunft, 1896, ; Leonardo da Vinci i początek renesansu, 1906.