Józef Szabo, S.

* Serke, 15 sierpnia 1862 – † Cegléd, 19 października 1944 / nauczyciel, historyk literatury ; ; Naukę rozpoczął w rodzinnej wsi, następnie kontynuował w Rimaszombacie i studiował teologię w Sárospataku. W 1889 roku uzyskał certyfikat nauczyciela na Uniwersytecie Budapeszteńskim. Uczył w Karcag, Rimaszombacie, Kisújszállásie, a od 1894 roku w Debreczynie, gdzie był dyrektorem męskiego liceum w Debreczynie, a w 1929 roku przeszedł na emeryturę jako dyrektor generalny. Był współredaktorem czasopisma młodzieżowego Sárospatak (1884–1886), redagował Órállót (1895), Debrecen Lélkészi Tárt (1902–1904) i Rocznik Narodowego Związku Nauczycieli Reformowanych (1902–1920). Był także współpracownikiem Pallas Nagy Lexikona, gdzie pisał głównie artykuły historyczne. Publikował również opowiadania i wiersze. Od 1902 roku był sekretarzem generalnym Narodowego Związku Nauczycieli Reformowanych, a od 1927 roku jego współprzewodniczącym. ; ; Jego główne dzieła: ; Życie i charakter Gáspára Károlyiego, 1890), ; Edukacyjny wpływ starej poezji klasycznej, 1896, ; Mihály Tompa, poeta-ksiądz, 1901, ; Warunki edukacyjne, zwłaszcza edukacja w Debreczynie w okresie reformacji, 1924, ; Nauczyciele i wybitni studenci Kolegium Reformowanego w Debreczynie. 1549–1925, 1926, ; Protestantyzm na Węgrzech, 1927, ; Zwingli i reformacja węgierska, 1932.