Joseph Péczeli, Jr.

* Komárom, 1789. 23/25 listopada. – † Debreczyn, 1849. 23 maja. / nauczyciel, poeta, historyk, członek Węgierskiej Akademii Nauk ; ; Jego nazwisko jest często wymieniane również jako Péczely. Najmłodsze dziecko Józsefa Péczeli Id. Stracił ojca w wieku czterech lat i w tym czasie przeprowadził się do Debreczyna z owdowiałą matką. Był studentem w Debreczyńskim Kolegium Reformowanym w latach 1804–1809. W latach 1811–1813 był rektorem Kolegium Reformowanego w Mezőtúr, następnie kontynuował naukę za granicą przez trzy lata (Wiedeń, Getynga). Wrócił do Debreczyna jesienią 1815 roku i od 9 listopada 1815 roku aż do śmierci pełnił funkcję rektora Kolegium Reformowanego w Debreczynie. Sformułował wiele idei reformatorskich, np. wprowadzenie czteroletniego obowiązku szkolnego i zmiana języka nauczania na węgierski w szkołach wyższych. Zainicjował wprowadzenie czteroletniej szkoły podstawowej i sześcioklasowego liceum, a także wierzył w znaczenie wychowania fizycznego. Wspierał rozwój szkolnej edukacji w języku węgierskim i literaturze węgierskiej znacznymi sumami. W 1836 roku był jednym z założycieli Towarzystwa Kisfaludy. Jako historyk zajmował się przede wszystkim wydarzeniami ery nowożytnej. Węgierska Akademia Nauk wybrała go członkiem korespondentem w 1832 roku, a członkiem zwyczajnym w 1837 roku. ; ; Jego główne prace: ; Summarium historiae recentioris Europae, a detectione Americae ad revolutionem Gallicam I–II., 1827–1830, ; A’ magyarok’ történei Ázsiaból kyývetelektől follava a’ mai ídkőgik I–II., 1837.