Józef Janosi

* Zólyom, 22 kwietnia 1898 – † Friesenheim, 6 maja 1965 / mnich jezuita, filozof, profesor uniwersytecki ; ; Studiował filozofię w Innsbrucku i Valkenburgu, następnie był prefektem w Feldkirchen i w Kolegium Piusa w Peczu. Ukończył teologię na Uniwersytecie św. Grzegorza w Rzymie. Po kilku latach w Ameryce wykładał logikę i metafizykę w Kolegium Budapeszteńskim, jako pierwszy jezuita od 150 lat. Nauczyciel prywatny (1935), następnie publiczny nauczyciel nadzwyczajny na Uniwersytecie w Budapeszcie. Przewodniczący Stowarzyszenia Świętego Krzyża (1942). Wiele zrobił, aby pomóc prześladowanym podczas okupacji niemieckiej (1944). Był nauczycielem filozofii i filozofii religii w Kolegium w Szeged (1945–1949), a następnie wyjechał na Zachód (1949). W latach 1951–1954 był współpracownikiem Radia Wolna Europa. Podczas podróży pociągiem w tajemniczych okolicznościach wypadł z pociągu i zmarł. ; ; Jego główne dzieła: ; Typologia światopoglądu i jej podstawy filozoficzne, 1934, ; Zjawiska ducha i życie duchowe, 1934, ; Metafizyczne problemy świata (współautor), 1935, ; Kwestia granic poznania filozoficznego, 1936, ; Filozofia i rzeczywistość, 1940, ; Maryja. Dogmatyka i psychologia kultu Maryi, 1947.