József Aladar Höllrigl

* Nyitra, 19 marca 1879 – † Budapeszt, 26 maja 1953 / archeolog, historyk sztuki, ; muzealnik ; ; Jego ojciec, Ferenc Höllrigl (1833–1905), był kierownikiem urzędu telegraficznego w Nyitrze. Ukończył gimnazjum pijarów w Nyitrze w 1897 roku. Uzyskał dyplom nauczyciela w Narodowej Szkole Rysunku Modelowego i Szkole Kształcenia Nauczycieli Rysunku w 1902 roku. Był nauczycielem rysunku w Gimnazjum Magyaróvár w latach 1902–1904 i w Gimnazjum Wyższym w Nitrze w latach 1904–1919. Tutaj jego uczniem był również Nándor Várkonyi. Założył Muzeum Okręgowe Zamku Nyitra. Po zmianie ustroju był współpracownikiem archiwum starożytności MNM w latach 1919–1937. Jako archeolog prowadził wykopaliska w Baracspuszta, Fülöpszállás, Szob i Zagyvarékas. W latach 1932–1933 prowadził wykopaliska w grobach rodzin Csaholyi i Melith w kościele reformowanym w Csenger. W latach 1937–1939 był dyrektorem Muzeum Sztuk Stosowanych. Jego badania nad historią węgierskiej ceramiki i szkła artystycznego w średniowieczu, a także historią kostiumów, mają trwałą i pouczającą wartość. Opublikował swoje prace z zakresu historii sztuki w Magyar Művészet, a prace archeologiczne w Archaeologiai Értesítő. ; ; Jego główne prace: ; Régi magyar rűkő, 1938 (w języku angielskim: 1939), ; Magyar és törökös viseletformák a 16–17 wiek (w: Magyar művédéstörténet III.), 1940.