Jonathan Haberern

* Felka, 17 stycznia 1818 – † Budapeszt, 8 kwietnia 1880 / nauczyciel teologii, filozof, członek korespondent Węgierskiej Akademii Nauk ; ; Ukończył naukę w szkole średniej w Késmárku i Miszkolcu w latach 1829–1838, a następnie w Késmárku. W latach 1839–1842 był studentem uniwersytetów w Jenie, Tybindze i Berlinie. Po powrocie na Węgry od 1842 r. udzielał korepetycji różnym rodzinom. W 1845 r. został korepetytorem rodziny Szirmay, a jesienią 1849 r. towarzyszył Istvánowi Szirmayowi w jego studiach uniwersyteckich w Berlinie, a następnie w Bonn. W 1851 r. odbył podróż studyjną do Francji, Anglii i Szkocji. Od jesieni 1852 r. został mianowany nauczycielem w Augustiańskim Gimnazjum Luterańskim w Szarvas. Tutaj nauczał filozofii, języka greckiego i niemieckiego, a w latach 1854–1858 pełnił również funkcję dyrektora tej instytucji. W 1858 roku został przeniesiony do Zjednoczonego Protestanckiego Instytutu Teologicznego w Peszcie, gdzie również nauczał filozofii i języka greckiego. Od 1871 roku aż do śmierci był prywatnym nauczycielem na Uniwersytecie w Peszcie. Węgierska Akademia Nauk wybrała go w 1867 roku członkiem korespondentem. Przetłumaczył niektóre dzieła Arystotelesa, w tym Metafizykę, która jednak pozostała w rękopisie. ; ; Jego główne dzieła: ; Fülöp Melanchton. Szkic życia i czasów, 1860, ; Trzy księgi Arystotelesa o duszy, 1865, ; Arystoteles i jego wpływ na nową filologię i życie (przewodniczący), 1867, ; Etyka Arystotelesa skierowana do Nikomacha (tłumaczenie), 1873, ; Ku pamięci barona Gábora Prónay, 1876.