George Alajos Belnay

* Trenčín v. m. ? 1765 – † Bratysława, 26 października 1809 / doktor filozofii, nauczyciel akademicki, właściciel drukarni ; ; Ukończył studia w Gimnazjum Budańskim, a następnie filozofię, prawo i nauki polityczne na tamtejszym uniwersytecie. Po otrzymaniu doktoratu, w 1788 roku został mianowany profesorem filozofii na Akademii w Peczu. 26 listopada 1792 roku został profesorem historii na Akademii w Bratysławie i pełnił tę funkcję aż do śmierci. Ponieważ poślubił córkę Jánosa Schauffa, nauczyciela historii i właściciela drukarni, po śmierci teścia (1801) drukarnia również przeszła w jego ręce i przedrukował tam liczne dzieła. Napisał kilka prac prawniczych, historycznych i geograficznych po łacinie i niemiecku. Podczas rewolucji francuskiej, w swojej broszurze politycznej (Reflexiones...), opublikowanej anonimowo w 1790 roku, atakował szlachtę w imieniu ludu, wskazywał na przygnębienie ludu i, odwołując się do przykładu Francji, groził klasom rządzącym rewolucją. Jego dzieło Historia literarum bonarumque artium in Hungaria... (Bazsony, 1799) jest historią literatury węgierskiej w języku łacińskim, opartą na książce Pála Wallaszky'ego, wykorzystującą dzieła Mihály'ego Árvaia, Eleka Horányiego i innych. Przejął ją od nich i podsumował historię kultury oraz dane bibliograficzne do końca XVII wieku. Jej drugie wydanie (Bazsony, 1811) obejmuje już literaturę XVIII wieku. W latach 1805-1809 redagował i wydawał gazetę Ephemerides statistico politicae. ; ; Jego główne dzieła: ; ; Synopsis historiae imperii Romano-Germanici, 1794,; Historia regni Hungariae, 1804,; Tentamen publicum ex historia universali, 1807,; Kompendium historiie rei litterariae w języku węgierskim a saec. V. w sac. XVIII., 1811.