Jeno Wild

* Hámor, 2 kwietnia 1857 – † Budapeszt, 21 lipca 1922 / inżynier leśnictwa, nauczyciel akademicki ; ; Jego oryginalne nazwisko rodowe brzmiało Vlkolinszky, jego matka była siostrą Ottó Hermana (Breznóbánya). Ukończył liceum w Miszkolcu i Selmecbányi, a następnie był studentem kierunku inżynierii leśnej Akademii Górniczo-Leśnej. W latach 1878–1880 był stażystą w Dyrekcji Leśnej Máramarossziget, a w 1880 roku zdał egzamin państwowy. W latach 1881–1882 był stażystą w Ministerstwie Rolnictwa, a w latach 1881–1885 był leśniczym w Departamencie Leśnym Óvíz w komitacie Szepes. W 1885 roku był naczelnym leśniczym w zarządzie leśnym rezerwatu łowieckiego i nauczycielem w założonej tam szkole zawodowej strażników leśnych, a od 1886 roku był naczelnym leśniczym i dyrektorem. Od 1891 roku wykładał hodowlę lasu, ochronę lasu, botanikę i zoologię jako nauczyciel w Akademii Górniczo-Leśnej w Bani. Od 1898 roku był pierwszym kierownikiem zorganizowanej przez siebie centralnej leśnej stacji doświadczalnej. W 1908 roku kazał wybudować budynek laboratorium leśnego. W 1910 roku został wybrany prezesem Międzynarodowego Stowarzyszenia Leśnych Stacji Doświadczalnych. Odbył kilka podróży studyjnych za granicę. Wybitny pisarz zawodowy. Był współpracownikiem czasopisma Forestry Papers, a od 1899 do 1918 roku redagował założone przez siebie czasopismo Forestry Experiments. Jego główne prace: ; Stół cylindryczny… (z Károlym Bundem i Gáborem Tavim), 1892, ; Zorganizujmy węgierski eksperyment leśny, 1893, ; Historia i opis Królewskiej Akademii Leśnej w Selmecbányi, 1896 (po francusku: 1899), ; Leśnictwo, 1898, ; Sadzenie i uprawa wierzb przeciwpowodziowych, 1898 (po francusku: 1899 i 1903), ; Monografia drzewa akacjowego, 1911 (po francusku i niemiecku), ; Leśnictwo Węgier. Eksperyment leśny na Węgrzech (z Károlym Bundem), 1914, Eksperymenty leśne, 1915.