Jeno Serényi

* Igló, 5 września 1884 – † Doberdo, 15 lipca 1915 / prawnik, taternik, historyk sportu ; ; Ukończył gimnazjum pijarów w Budapeszcie w 1902 roku, następnie z osobą trzecią (w towarzystwie Lajosa K. Horna i Jenő Madarasa) przeszedł grzbiet Karpat z Orşovy do Máramarossziget. Przebyli około 1000 km pieszo, furmanką, a czasami pociągiem. Od 1904 roku jego celem stały się Tatry. W latach 1906–1915 uchodził za jednego z najlepszych taterników. W 1906 roku uzyskał tytuł magistra prawa na Uniwersytecie w Budapeszcie. Już w czasach studenckich wędrował po Tatrach Wysokich, a później po Alpach. Uczestniczył w kilku pierwszych zimowych wejściach. Od 1908 roku redagował dział „Śnieg” w „National Sport”, ale napisał także wiele artykułów, w tym eseje o historii sportu, dla innych węgierskich czasopism specjalistycznych. Był jednym z założycieli czasopisma „Turistaság és Alpinizmus”. W 1912 roku redagował tom „A sísport příkladíky készékőzet”. Był głównym współautorem przewodnika dla wspinaczy skałkowych w okolicach Budapesztu. Był jednym z założycieli Węgierskiego Klubu Narciarskiego i Węgierskiego Związku Narciarskiego. Zgłosił się na ochotnika do wojny i zginął śmiercią bohatera w stopniu porucznika rezerwy. Jego szczątki przewieziono do Budapesztu dopiero w 1929 roku i pochowano na cmentarzu Farkasrét. ; Szczyt górski w Tatrach Wysokich nosi jego imię (Wieża Serényi).