Jenő Posch

* Bratysława, 4 sierpnia 1859 – † Budapeszt, 23 czerwca 1923 / filozof, członek korespondent Węgierskiej Akademii Nauk (1920) ; ; W 1881 roku uzyskał certyfikat nauczyciela filozofii węgierskiej, a następnie łaciny i języka niemieckiego na uniwersytecie w Budapeszcie. W latach 1884–1885 był zastępcą nauczyciela w Gimnazjum Pijarów w Sátoraljaújhely, następnie przez krótki czas był nauczycielem w gimnazjum niższym w Debreczynie, w latach 1886–1890 w Gimnazjum R. K. w Miszkolcu, w latach 1890–1898 w gimnazjum górnym w Szolnok i w latach 1898–1920 w gimnazjum górnym w VIII dzielnicy Budapesztu. Przedmiotem interpelacji w Izbie Reprezentantów było to, że w 1896 roku wystąpił z Kościoła katolickiego i stał się bezwyznaniowcem. Minister ds. Religii i Edukacji Publicznej, Gyula Wlassics (1852–1937), odrzucił jednak przemówienie, twierdząc, że nie może ograniczać wolności słowa. Filozoficzne podejście Poscha charakteryzowało się antyspirytualistycznym realizmem. ; ; Główne dzieła: ; Teoria czasu I-II, 1896–1897, ; Związek emocji z myślami i uczuciami, 1914, ; Nasze zjawiska mentalne i ich natura I-II, 1915, ; Samobójstwo z perspektywy psychologicznej i moralnej (katedra naukowa), 1920.