Jeno Nyary

* Hontbagonya, 20 lutego 1836 – † Piliny, 29 czerwca 1914 / paleontolog, speleolog, członek Węgierskiej Akademii Nauk; młodszy brat Alberta Nyáryego. Studiował filozofię i prawo w Peszcie. Za namową wuja ze strony matki, Ferenca Kubinyiego (Kóvára), zaczął zajmować się archeologią. Podczas badań w posiadłości Pilinyi i okolicach, znalazł groby z okresu podboju węgierskiego oraz materiał z epoki brązu na Vár-hegy. Był bliskim przyjacielem Flórisa Rómera (Bratysława), z którym przeprowadził kilka wspólnych wykopalisk. Podróżował po Górnych Węgrzech i prowadził wykopaliska w wielu miejscach (np. Domaháza, Sőreg, Lapujtő, Dobfenek itp.). Uważał, że prehistorię ludzkości należy badać przede wszystkim w dolinach rzecznych i jaskiniach, dlatego w latach 1876–1877 trzykrotnie prowadził wykopaliska w jaskini Baradla w Aggtelek, gdzie dokonał licznych odkryć. Opublikował je w liczącym blisko 180 stron dziele, zawierającym 335 rysunków („Jaskinia Aggtelek jako cmentarzysko prehistoryczne”) w 1881 roku. O znaczeniu tej pracy świadczy fakt, że sam Lajos Kossuth napisał 40-stronicową recenzję („Tanulmányok báró Jenő Nyáry Az aggtelek cave as a prehistoric cemetery”, 1883). Węgierska Akademia Nauk wybrała go członkiem korespondentem w 1883 roku, a członkiem rzeczywistym w 1887 roku.