Jenő Noszky, Jr.

* Késmárk, 15 kwietnia 1909 – † Budapeszt, 23 stycznia 1970 / geolog ; ; Jego ojciec, Jenő Noszky (Nagykereskény), geolog, był nauczycielem w liceum Késmárk w chwili jego narodzin (między 1906 a 1920 rokiem). Studiował na Uniwersytecie w Debreczynie w latach 1927–1931. Po uzyskaniu dyplomu nauczyciela historii naturalnej i geografii ukończył pracę doktorską na temat formacji kredowych Bakony, którą rozpoczął z Károlym Telegdi-Róthem podczas podróży naukowej do Wiednia. Następnie pracował jako adiunkt na Uniwersytecie w Debreczynie, a od 1936 roku jako geolog w Węgierskim Państwowym Instytucie Geologicznym w Budapeszcie, a od 1953 do 1956 roku jako dyrektor. Jest znakomitym ekspertem w dziedzinie Bakonii i węgierskiego mezozoiku, a oprócz około 50 raportów rękopisowych i wielu opinii eksperckich, opublikował serię map i 36 artykułów. Większość z nich dotyczy tektoniki północnej Bakonii, szczegółowego podziału warstw jurajsko-kredowych oraz położenia stratygraficznego złóż rud manganu i boksytów. Prowadził udane badania w okolicach Nézsa i Jászó, w górach Réz, w zagłębiach węglowych Vargyas, w górach Mecsek oraz w górach Tokaj i Kőszeg. Był również wybitnym kartografem. ; ; Jego główne prace: ; Warunki geomorfologiczne gór Mátra, 1929, ; Dane do poznania formacji kredowych północnej Bakonii, 1934, ; Migracje w Palócföldön, 1940, ; Warunki geologiczne gór Cserhát, 1940, ; Pozycja stratygraficzna rudy manganu z Bakonii, 1952; Formacje jurajskie Węgier, 1961.