Jeno Gondar

* Komját, 26 sierpnia 1908 – † Budapeszt, 3 sierpnia 1973 / inżynier mechanik, profesor uniwersytecki ; ; Karierę rozpoczął jako praktykant ślusarza, następnie pracował jako technik projektowania w Budapeszteńskich Zakładach Optycznych i ukończył studia prywatnie. Dyplom uzyskał na Uniwersytecie Techniczno-Ekonomicznym im. Józsefa Nádora w Budapeszcie w 1934 roku. Od 1934 do 1948 roku pracował w fabryce stali i wyrobów metalowych Huberta i Zygmunta, a po 1945 roku był dyrektorem technicznym. W 1942 roku uzyskał doktorat techniczny. Od 1952 roku był profesorem na Politechnice Budapesztańskiej w Katedrze Maszyn Rolniczych, Przemysłowych i Spożywczych. Posiadał kilka patentów o znaczeniu międzynarodowym, szczególnie w dziedzinie stali specjalnych oraz urządzeń do elektronicznego topienia i obróbki cieplnej, a zaprojektowane przez niego urządzenia były eksportowane do wielu krajów. Jego badania w przemyśle spożywczym i lekkim były znaczące w dziedzinie przemysłowych zastosowań energii promienistej, głównie technologii dielektrycznej. ; ; Jego główne prace: ; Maszyny barwiące do materiałów włóknistych i przędz, 1941, ; Praktyczne i teoretyczne podstawy projektowania odlewni stali elektrycznej, 1966, ; Maszyny i urządzenia obsługiwane mechanicznie w przemyśle spożywczym, 1966, ; Specjalne technologie przetwarzania w przemyśle spożywczym, 1966.