Jan Tuzson

* Szászcsanád, 10 maja 1870 – † Budapeszt, 18 grudnia 1943 / botanik, nauczyciel akademicki, członek korespondent Węgierskiej Akademii Nauk (1909) ; ; W latach 1887–1890 był studentem Akademii Górnictwa i Leśnictwa w Selmecbánya, w latach 1894–1895 był docentem, następnie po studiach w różnych krajach europejskich został tam docentem w latach 1901–1903. W 1904 roku został prywatnym nauczycielem na Uniwersytecie Technicznym w Budapeszcie, w latach 1905–1940 był profesorem na Uniwersytecie Nauk Przyrodniczych, a od 1928 roku był także dyrektorem Ogrodu Botanicznego uniwersytetu. Zajmował się histologią, mykologią i patologią roślin drzewiastych, a później badaniami systematyki roślin, geografią roślin i paleobotaniką. Jako pierwszy opisał roślinność pratorfowiska Bátorliget. Jego prace na temat wymarłych roślin Węgier są znaczące. W 1932 roku założył czasopismo „Index Horti Botanici Universitatis Budapestiensis”. Opublikował 22 tomy z serii „Rośliny Wielkiej Niziny Węgierskiej” (exsiccata). ; ; Jego główne prace: ; Rozkład i konserwacja drewna bukowego, 1904; Regularna botanika I., 1911; Monografia drzew kopalnych Balatonu, 1911.