Jan Ribiny

* Kerencs, 1722. 22 stycznia. – † Bratysława, 1788. 8 sierpnia. / Pastor luterański, pisarz kościelny, wychowawca dzieci Mátyása Béla; ; Stracił ojca w wieku siedmiu lat, ale towarzyszył synom właścicieli ziemskich swojej rodzinnej wsi, Gosztonyi, jako służący podczas ich studiów. Aby opanować język węgierski, studiował w Nemeskér w komitacie Sopron, a następnie kontynuował naukę w Selmecbánya i Késmárk. W 1740 roku przeniósł się do Bratysławy, gdzie zamieszkał w domu Mátyása Béla i został nauczycielem domowym jego synów. W latach 1744–1746 studiował teologię na Uniwersytecie w Jenie, a od 1747 roku był dyrektorem i nauczycielem Liceum Sopron. W 1758 roku przez rok był pastorem w Lewoczy, a od 1759 roku w Bratysławie. W 1759 roku poślubił Annę Örtel, córkę księdza z Sopronu, z którą miał dwoje dzieci. Ich syn János (zmarły 6 stycznia 1820 roku) został później radcą dworu i znanym pisarzem w Wiedniu, publikującym dowcipne dzieła o wielkich ludziach. Oprócz dzieł religijnych, János Ribiny pisał również prace filozoficzne, z zakresu historii Kościoła i prawa. Większość z nich nie została opublikowana drukiem i później zaginęła.