Jan Perhacs

* Bély, 20 grudnia 1936 – † 11 lipca 2019 / andragog społeczny, pisarz edukacyjny, profesor uniwersytecki ; ; Ukończył Királyhelmec w 1955 roku. Uzyskał węgiersko-słowacki dyplom nauczyciela w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Bratysławie (1961). Otrzymał tytuł doktora nauk pedagogicznych w 1978 roku. Uczył w Nagytárkány w latach 1955–1957 i w Nyárasd w latach 1958–1962. Od 1962 roku był docentem i kierownikiem katedry w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Nitrze (1970–1973). W latach 1973–1975 był pracownikiem naukowym w Instytucie Doskonalenia Pedagogicznego w Bratysławie. Od 1975 do 2002 roku był adiunktem, profesorem nadzwyczajnym (1980) i profesorem (1997) na Wydziale Pedagogiki Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie. Od 2003 roku był profesorem na Uniwersytecie Filozoficznym Konstantina w Nitrze, a następnie na Uniwersytecie Jánosa Selyego w Komáromie. Jego zainteresowania badawcze obejmują andragogikę i edukację dorosłych. Jest członkiem Węgierskiej Akademii Nauk. Jego prace naukowe zostały opublikowane w słowackich czasopismach, a artykuły popularne w słowackich i słowacko-węgierskich gazetach. ; ; Jego główne prace: ; Základy teórie výchovy doslechovy, 1986, Teória školskej výchovy a vzdělání doslechovy, 1992, ; Utváranie osobností doslepého čevoka v procese vzdělání, 1995, ; Dospelý omjek v procese vůhovy (z Pavlem Pašką, 1995, ; Výchova a edulačanie prádochny. Andragogika. Terminologický a válosovový slovník (słownik specjalistyczny z Viliamem Hotarem, Pavlem Pašką), 2000.