Jan Molnar

* Garammikola, 16 stycznia 1938 – † 27 listopada 2020 / Pastor reformowany, historyk religii, profesor uniwersytecki ; ; János Molnár urodził się 16 stycznia 1938 roku w Garammikoli. Studiował teologię na Wydziale Teologicznym Ewangelickim Komeńskiego w Pradze (obecnie Wydział Teologiczny Ewangelicki Uniwersytetu Karola) w latach 1958–1963. Od 1961 roku, równolegle z teologią, studiował również semitologię i język arabski na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Karola, a studia ukończył w 1968 roku na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie. Otrzymał doktorat w 1973 roku na Uniwersytecie Karola w Pradze. ; W Bratysławie pracował jako wikariusz od 1965 do 1968 roku, następnie w 1968 roku został współpracownikiem Biblioteki Uniwersyteckiej w Bratysławie, gdzie początkowo wykładał językoznawstwo i literaturę, a także teologię, a później został współpracownikiem naukowym. Opracowywał literaturę judaistyczną, zbiór druków arabsko-tureckich i perskich, który opublikował w 1980 roku. Od początku 1985 do końca 1990 roku pracował na Bliskim Wschodzie, w Egipcie, Jordanii i Iraku jako tłumacz, ekspert i konsultant, badając kulturę i historię tamtejszych narodów. Oprócz religii muzułmańskiej i prawa zwyczajowego, studiował głównie historię, życie kościelne i życie codzienne wschodnich wspólnot chrześcijańskich. ; Od stycznia 1992 do września 1995 roku wykładał historię religii, homiletykę dla studentów reformowanych i historię kościoła węgierskiego jako adiunkt na Wydziale Teologicznym Ewangelickim Uniwersytetu Karola. W latach 1995-1998 wykładał historię religii na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie. Od momentu założenia Akademii Teologicznej Calvina J., od września 1994 roku jest kierownikiem Katedry Historii Religii i Filozofii tego instytutu, a od 1997 roku jego dziekanem. Od 2004 roku jest profesorem i dziekanem Wydziału Teologii Reformowanej Uniwersytetu Selye Jánosa. Opracował i opublikował druki judaistyczne, arabsko-tureckie i perskie, będące własnością Biblioteki Uniwersyteckiej w Bratysławie. Autor licznych opracowań i książek. Jego dziedziną specjalizacji jest historia religii, w tym problematyka wspólnot islamskich i chrześcijańskich, a także języków arabskiego i hebrajskiego. Habilitację zatytułowaną „Chrześcijaństwo, religie i wyznania chrześcijańskie z perspektywy historyczno-religijnej” obronił 4 listopada 2004 roku na Wydziale Teologicznym Ewangelickim Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie. Żonaty, ma troje dzieci. Przez 18 lat był proboszczem kościoła macierzystego reformowanego w Réte-Boldogfa i kościoła filialnego w Senc, członkiem rady nadzorczej kilku organizacji społecznych oraz przedstawicielem synodalnym. Główne dzieło: „Chrześcijaństwo, religie i wyznania chrześcijańskie z perspektywy historyczno-religijnej” (rozprawa habilitacyjna), 2004