Jan Macza
Inne - inne
* Alsógyertyán, 4 sierpnia 1893 – † Moskwa, 14 listopada 1974 / historyk sztuki, esteta, pisarz ; ; Studiował farmację, a także pisał: publikował studia z teorii dramatu i krytykę teatralną w Ungvári Közlöny, później w awangardowych pismach Lajosa Kassáka (A. Tett, Ma). Po upadku Węgierskiej Republiki Rad (1919) wyemigrował do Pragi, a stamtąd do Wiednia. W 1922 roku był redaktorem Kassai Munkás. W 1923 roku przeniósł się do Moskwy. W latach 1927–1970 był nauczycielem estetyki w Akademii Architektury, później na Uniwersytecie Łomonosowa. Pisał również wiersze. ; ; Główne dzieła: ; Klasyczny i nowy dramat węgierski, 1915; Droga współczesnego dramatu węgierskiego, 1916; Pełna scena, 1921; Nowa scena, 1922; Sztuka dzisiejszej Europy, 1926; Literatura i proletariat na Zachodzie, 1926; Droga twórcza Béli Uitza, 1932; Metoda twórcza i dziedzictwo artystyczne, 1933; Estetyka i rewolucja, 1970; Legendy i fakty, 1972.