Jan Klamarik

* Losonc, 7 lutego 1832 – † Bánya-Beszterce, 8 października 1898 / nauczyciel, sekretarz stanu ds. edukacji ; ; Chociaż urodził się w Losonc, znaczną część życia spędził poza rodzinnym miastem. Ukończył szkołę średnią w Kiskunfélegyháza i Peszcie. Rozpoczął studia uniwersyteckie w Peszcie i ukończył je w Wiedniu, gdzie zdał egzaminy z ilości i nauk przyrodniczych. W latach 1852–1854 był nauczycielem zastępczym w Kiskunfélegyháza, a w Peczu (1855–1856) i Baji (1856–1860) był nauczycielem etatowym. W latach 1860–1861 spędził również rok w Székely-udvarhely, a następnie przeniósł się do Banya-Beszterce, gdzie wykładał ilości, nauki przyrodnicze i filozofię w Królewskim Katolickim Gimnazjum. Był dyrektorem tej instytucji w latach 1867–1876. Zrobił wiele, aby wzmocnić węgierskojęzyczną edukację i ducha węgierskiego w mieście, założył szkoły niższego szczebla (państwową wyższą szkołę dla dziewcząt, mieszczańską szkołę dla chłopców, szkołę ludową). W latach 1876–1883 był dyrektorem okręgu szkolnego Banya Bisztergom. W 1883 roku został przeniesiony do Budapesztu do Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświaty Publicznej, gdzie jako doradca ministerialny zajmował się głównie sprawami szkolnictwa średniego. Przedstawił liczne propozycje reform dotyczące procedury egzaminów maturalnych i nauczania języka greckiego, ale napisał również kilka prac na temat modernizacji programów nauczania. Jego uwaga skupiała się na wielu kwestiach, od stanu akademików po pensje nauczycieli. ; ; Jego główne prace: ; Szkic historii Królewskiego Liceum Bánya, 1872, ; Nowe dzieło sztuki z historycznymi iluminacjami, 1893. ; Ponadto napisał liczne podręczniki (arytmetyka, algebra, geometria, logika, psychologia).