Jan Genersich

* Késmárk, 15 sierpnia 1761 – † Wiedeń, 15 maja 1823 / historyk, nauczyciel ; ; Rozpoczął naukę w rodzinnym mieście, a następnie, podobnie jak jego brat, Keresztély Genersich, kontynuował ją w Debreczynie, Felsősajó i Bratysławie. W latach 1782–1785 studiował klasyczną literaturę grecką na Uniwersytecie w Jenie. Po powrocie do domu najpierw pracował jako korepetytor w Késmárku, następnie od 1788 roku wykładał filozofię i filologię w liceum, a w latach 1818–1821 kierował katedrą historii. Od 1821 roku aż do śmierci wykładał historię Kościoła i prawo kościelne w protestanckim instytucie teologicznym w Wiedniu. Napisał ważne dzieła historyczne, podręczniki, a nawet powieści dla młodzieży. Jako turysta często towarzyszył bratu w tatrzańskich wędrówkach, a sam poświęcił Tatrom kilka pism. Opublikował książkę (Versuch eines idioticons der Zipser-Sprache, 1804) na temat języka Zipser, który jest dialektem Sasów Spiskich i różni się znacznie od języka niemieckiego. Był płodnym autorem, ale wiele jego rękopisów nie zostało opublikowanych. ; ; Jego główne dzieła: ; Beiträge zur Schulpädagogik, 1792, ; Biographische Darstellungen der grössten Männer aller Zeiten und Völker der Welt (5 tomów), 1811,; Kurzer Abriss der Geschichte von Oesterreich, Böhmen und Ungarn, 1824.