Jan Csontosi

* Preszów, 26 października 1846 – † Budapeszt, 25 października 1918 / bibliotekarz, członek Węgierskiej Akademii Nauk ; ; W latach 1863–1867 studiował teologię w Esztergom i Nagyszombat, a w 1869 roku przyjął święcenia kapłańskie. W latach 1869–1871 był kapelanem w Ipolynyék, a następnie w Nagyoroszi. W 1872 roku wystąpił z Kościoła katolickiego i przyjął wiarę luterańską. W latach 1874–1893 pracował w Narodowej Bibliotece Széchényiego w Budapeszcie, od 1881 roku jako kierownik zbioru rękopisów. Stał się również ofiarą bezpodstawnych ataków na swojego patrona, Ferenca Pulszkyego, po wszczęciu przeciwko niemu postępowania dyscyplinarnego za domniemane nadużycia i konieczności opuszczenia biblioteki. W 1913 roku udowodniono jego niewinność, ale nie został zrehabilitowany. Jako badacz zajmował się przede wszystkim historią pisma (paleografią) i rękopisami, a odkrycie i odzyskanie 52 korwinów było również jego zasługą. W latach 1879–1892 był redaktorem Węgierskiego Przeglądu Książkowego. Węgierska Akademia Nauk wybrała go na członka korespondenta w 1883 roku. ; ; Jego główne prace: ; Opis bibliograficzny kodeksów korwina zwróconych z Konstantynopola, 1877, ; Nieznany węgierski kodeks w bibliotece księcia Móra Lobkowitza w Raudnitz, 1879, ; Węgierscy kopiści książek i malarze czcionek w XIV–XV wieku, 1879, ; Łacińskie rękopisy Narodowej Wystawy Książki w Budapeszcie, 1882, ; Portrety króla Macieja i królowej Beatrycze w Kodeksach Korwina (także w języku niemieckim), 1888; Historia dwóch Kodeksów Korwina z Modeny, 1892.