Jan Csaplovics

* Fehérkút, 21 września 1780 – † Wiedeń, 29 maja 1847 / prawnik, zarządca majątku, historyk kultury ; ; Był intelektualistą pochodzenia słowackiego, ale pisał głównie po łacinie, niemiecku i węgiersku. Po ukończeniu nauki w szkole, w 1804 roku został aplikantem prawniczym w Bańskiej Bystrzycy i uzyskał tytuł magistra prawa w 1805 roku. Jego patron, pan Péter Balogh, zabrał go do Wiednia, gdzie przez kilka lat pracował w kancelarii dworu królewskiego na Węgrzech. W latach 1809–1813 był prawnikiem i sekretarzem greckokatolickiego biskupstwa w Pakrácu w Slawonii, a od 1813 roku był doradcą ekonomicznym hrabiego Fülöpa Schönborna i dyrektorem majątku majoratu Munkács. Przez większość życia mieszkał w Wiedniu i był członkiem wiedeńskiego towarzystwa ekonomicznego i towarzystwa przyrodniczego w Halle. Został wybrany sędzią rady komitatów Zólyom, Máramaros i Ugocsa. Pisał książki o polityce, historii politycznej, historii gospodarczej i kulturalnej, a w 1821 roku opublikował i zredagował dzieło zbiorowe Archiwum Topograficzno-Statystyczne Królestwa Węgier. Pisał również krytyki, humorystyczne opowiadania, artykuły prawnicze, geograficzne, statystyczne i ekonomiczne. Wśród nich warto wymienić na przykład: O aptekach węgierskich, Traktat etnograficzny o Węgrzech, Czeskie zabytki, Węgierskie stawy vendus, O prasie i wolności słowa, Dane o węgierskich scenach łowieckich, Wątpliwości dotyczące historiografii, O uczonych i akademiach, Węgierskie towarzystwo naukowe itp. Zaciekle spierał się o akademię z Antalem Vállasem i Gusztávem Szontághem, odrzucając jej konieczność.