Jan Boszormenyi

* Perbete, 10 czerwca 1928 – † Komárom, 6 października 1993 / nauczyciel, lokalny historyk ; ; Ukończył Państwowe Kolegium Nauczycielskie w Pápie w 1950 roku i uzyskał certyfikat nauczyciela historii węgierskiej na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie. W latach 1950–1968 nauczał w kilku wioskach wokół Komáromu (Nagykeszi, Csallóközaranyos, Dunamocs), a później był także inspektorem szkolnym. W latach 1968–1969 był głównym wykładowcą ds. edukacji i kultury w Sekretariacie ds. Narodowości Kancelarii Rządu Słowackiego. Podczas czystek i konsolidacji po 1970 roku został usunięty ze swojego stanowiska i nie pozwolono mu nauczać ani publikować. W 1975 roku przyznano mu rentę inwalidzką. Został zrehabilitowany dopiero po 1989 roku, ale nie otrzymał odszkodowania finansowego. Od 1960 r. publikował artykuły dotyczące polityki mniejszości, krytykę i studia nad historią lokalną w węgierskich gazetach wyżynnych (Új Szó, Hét, Irodalmi Szemle). Pisał także podręczniki. W 1990 roku opublikował monografię wsi Dunamocs szaszadái, która została nagrodzona nagrodą Madách Kiadó.