Jan Puky

* Kükemező, 8 maja 1845 – † Budapeszt, 4 października 1905 / lekarz, chirurg, uniwersytet; nauczyciel; ; Pochodził ze starej rodziny szlacheckiej. Ukończył liceum w Peszcie w 1864 roku. W 1864 roku rozpoczął również studia medyczne na Uniwersytecie Nauk, ale w 1866 roku przeniósł się na Uniwersytet Wiedeński, gdzie w 1870 roku uzyskał doktorat z medycyny. Jeszcze jako student, w 1869 roku, jedna z jego rozpraw naukowych wywołała wielkie poruszenie w Wiedeńskiej Akademii Nauk. W latach 1870–1875 pracował jako młodszy lekarz i stażysta chirurgiczny w Szpitalu Ogólnym w Wiedniu. W 1876 roku odbył roczną podróż studyjną do Niemiec (Strasburg), Francji (Paryż) i Wielkiej Brytanii (Londyn, Edynburg), gdzie zapoznał się z najnowszymi metodami chirurgicznymi i procedurą antyseptyczną Josepha Listera (1827–1912). Powrócił do Budapesztu w styczniu 1877 roku, gdzie rozpoczął pracę w katedrze profesora chirurgii Sándora Lumniczera (1821–1892) i rozpowszechnił antyseptyczne leczenie ran. Od maja 1880 roku był prywatnym nauczycielem chirurgii i leczenia ran na Uniwersytecie w Budapeszcie. Od 1884 roku był lekarzem naczelnym oddziału chirurgicznego Szpitala Czerwonego Krzyża w Budapeszcie. Jego obszary badawcze obejmowały przede wszystkim leczenie ran, patologię chirurgiczną i chirurgię. Był jednym z pierwszych, którzy wprowadzili metodę antyseptyczną Listera na Węgrzech. Jego prace na ten temat zostały opublikowane głównie w Medical Weekly. ; ; Jego główne prace: ; Leczenie ran ze szczególnym uwzględnieniem metody antyseptycznej Listera z 1879 r.; Prezentacja przypadku chirurgicznego raka prostego brzucha według Kraskego z 1889 r.