Danielik Nepomuk John

* Murányalja, 20 maja 1817 – † Eger, 23 stycznia 1888 / Ksiądz katolicki, pisarz, dziennikarz, członek Węgierskiej Akademii Nauk (1858) ; ; Rozpoczął naukę w Gimnazjum Premontreańskim w Rozsnyó, ukończył je w Centralnym Seminarium Duchownym w Peszcie i uzyskał doktorat z filozofii w 1836 roku. Od tego czasu nieprzerwanie pisał artykuły na różne tematy do ówczesnych gazet. Był szczególnie znany ze swoich idei dotyczących reformy edukacji. W latach 1839–1848 był nauczycielem w Liceum Rozsnyó. W marcu 1848 roku przeniósł się do Pesztu, gdzie został redaktorem gazety Religio és Nevelés, a w 1849 roku został jej właścicielem. Początkowo redagował je w duchu lojalności wobec Habsburgów, a po klęsce wojny o niepodległość w latach 1848–1849 został nawet zaproszony do komitetu zarządzającego reorganizacją szkół węgierskich. Jednak pod wpływem Zsigmonda Báró Kemény'ego stopniowo odwrócił się od aspiracji dworu wiedeńskiego i w sierpniu 1851 roku został skazany na dwa miesiące więzienia za niektóre artykuły opublikowane w „Religio”. Wydawanie pisma zawieszono na rok, ale wznowiono je w latach 1852–1855. Danielik piastował również różne stanowiska kościelne w tych latach, a w 1858 roku został współpracownikiem Pesti Napló. W 1861 roku został mianowany biskupem Prisztiny. Później wycofał się z życia publicznego i zajął się głównie redagowaniem i wydawaniem książek. W imieniu Szent István Társulat przetłumaczył sześciotomową historię świata Caesara Cantu na język węgierski i opublikował 13 tomów Powszechnej encyklopedii węgierskiej (1859–1876). ; ; Jego główne dzieła: ; O własności i fundacjach Kościoła katolickiego w kontekście własności, 1848, ; Kolumb, czyli odkrycie Ameryki, 1856, ; Życie św. Elżbiety Węgierskiej, 1857, ; Duch historii, 1857, ; Premontrejczycy I., 1866, ; Sceny z walk o prawo i metodę wtajemniczenia kościelnego, 1870, ; Podstawy i źródła prawa w kontekście scholastyki, 1881, ; Średniowieczna nauka polityczna I-II., 1881–1882.