János Kósa, Creamer

* Tornalja, 19 sierpnia 1914 – † Nowy Jork, kwiecień 1973 / socjolog, historyk, pisarz, profesor uniwersytecki ; ; Ukończył gimnazjum pijarów w Budapeszcie, następnie studiował historię na Uniwersytecie Pázmányego Pétera i uzyskał tam doktorat w 1937 roku. W latach 1937–1938 był stypendystą Węgierskiego Instytutu Badań Historycznych w Wiedniu, w latach 1940–1947 był stażystą, a następnie adiunktem na Uniwersytecie Nauk Ścisłych w Budapeszcie. W 1947 roku został prywatnym korepetytorem na Uniwersytecie Nauk Ścisłych w Segedynie. Opuścił Węgry w 1949 roku. Od 1952 roku wykładał socjologię na Uniwersytecie George'a Williamsa w Montrealu, a następnie w latach 1964–1973 kierował instytutem badawczym problemów zdrowotnych rodziny na Uniwersytecie Harvarda w Bostonie. Jego badania zostały opublikowane w kilku węgierskich czasopismach. W USA zajmował się socjologią imigrantów i statystyką ludności. ; ; Jego główne prace: ; Madziaryzacja Pesztu i Budy do 1848 r., 1937, ; Dodatki do historii użycia języka węgierskiego w hrabstwach, 1938, ; Rozwój przemysłu jedwabniczego w Budapeszcie, 1939, ; II. György Rákóczi (biografia), 1943, ; Tomasz Mann humanista, 1945, ; Ziemia wyboru: Węgrzy w Kanadzie, 1957, ; Dwa pokolenia człowieka radzieckiego, 1962.