Jan Dernschwam

* Most, 23 marca 1494 – † Bánya, 1567 ? / mincer, pisarz podróżniczy ; ; Studiował na Uniwersytecie Wiedeńskim i Lipskim, a następnie podróżował po Włoszech, gdzie znalazł się w kręgu arcybiskupa Ostrzyhomia, Tamása Bakócza. Przybył na Węgry z kardynałem w 1514 roku, gdzie później wstąpił na służbę Györgya Thurzó i przeniósł się do Bányi w 1517 roku. Elek Thurzó mianował go szefem mennicy w Nagybánya. Od 1525 roku pracował jako skarbnik kompanii Fugger-Thurzó i pozostał na tym stanowisku podczas ataków na kompanię. W latach 1528–1529 był inspektorem siedmiogrodzkich kopalni soli. Oprócz pracy zbierał rękopisy i książki, a także notował rozmaite inskrypcje wyryte w kamieniu z okresu rzymskiego w języku łacińskim i innych językach. W 1553 roku Antal Verancsics, późniejszy arcybiskup Esztergom, towarzyszył mu w podróży poselskiej do Stambułu i innych miast tureckich, i to właśnie wtedy zapisał jedną z najsłynniejszych inskrypcji runicznych w języku węgierskim20. Napisał także swoje wspomnienia (Beschreibung des Mitternhaus im Neusohl gelegen…); ; Jego główne dzieła: ; Inscriptiones Romanae e lapidibus in territoriis Hungariae ; et Transsylvaniae repertis anno 1520-1530 collectae, ; Relatio itinerancys Constantinopolitanae et Turciae (relacja z podróży, w języku niemieckim: Tagebuch einer Reise nach Konstantinopel, opublikowana w 1923 r.). ; Zostało to również opublikowane w języku węgierskim w 1985 r. w tłumaczeniu Lajosa Tardy'ego jako tom serii Bibliotheca Historica pod tytułem Erdély – Besztercebánya – Törökországi útinapló.