Jan Batka

* Bratysława, 4 października 1845 – † Bratysława, 2 grudnia 1917 / archiwista, esteta, pisarz muzyczny ; ; Jego ojciec, János Nepomuki Batka (Javornik, Śląsk, 1 czerwca 1795 – Bratysława, 18 sierpnia 1874), był organistą i kompozytorem, który mieszkał w Bratysławie od 1843 roku i komponował głównie utwory kościelne. Jego syn ukończył szkołę średnią w Bratysławie, a następnie uzyskał dyplom Akademii Prawniczej. Był urzędnikiem miejskim od 1864 do 1879 roku i archiwistą miejskim od 1879 do 1917 roku. Od 1869 roku aż do śmierci był krytykiem muzycznym w Pressburger Zeitung. Był jedną z najważniejszych postaci życia muzycznego Bratysławy, korespondując z najwybitniejszymi kompozytorami swoich czasów (Ferenc Liszt, Béla Bartók, Zoltán Kodály, Ernő Dohnányi, Richard Wagner, Johannes Brahms, Rimski-Korsakow, Piotr Iljicz Czajkowski i inni). Napisał biografie węgierskich muzyków do drugiego tomu uzupełniającego Biographie universelle des Musiciens Pougina (Paryż, 1878–1880). Jego praca archiwalna jest również cenna. Przetłumaczył ważne dzieła lokalnej historii na język niemiecki, a następnie przyczynił się do pracy Tivadara Ortvaya na temat historii miasta Bratysławy. ; ; Jego główne dzieła: ; Franz X. Messerschmiedts Leben und Wirken, 1885, ; Szkic biograficzny odsłonięcia pomnika Hummla, 1887, ; Pressburger Musikleben w alter Zeit, 1898,; Ferenc Liszt i Du Mont Henry, 1910–1911; Die Cecilienfäste des Pressburger Kirchenmusikvereins zu St. Martin, 1912.