Jakub Fischer

* Dunaföldvár, 1861 – † Budapeszt, 17 grudnia 1920 / lekarz naczelny szpitala w Bratysławie, psychiatra ; ; Dzieciństwo spędził w Makó, gdzie jego ojciec był rabinem miasta. Ukończył liceum w Segedynie, studiował medycynę na uniwersytetach w Budapeszcie i Wiedniu i uzyskał tam dyplom lekarza w 1885 roku. Od 1885 do 1889 roku pracował jako lekarz w pierwszej krajowej instytucji psychiatrycznej, Narodowym Przytułku w Lipótmeze w Budapeszcie. Od 1889 do 1891 roku poszerzał swoją wiedzę w Klinice Chirurgicznej w Budapeszcie. W 1891 roku został mianowany pierwszym lekarzem naczelnym oddziału psychiatrycznego Szpitala Państwowego w Bratysławie. Pełnił tę funkcję do 1919 roku, a następnie, po zajęciu Bratysławy przez Czechów, przeniósł się z rodziną do Budapesztu, gdzie zmarł rok później. Podczas pobytu w Bratysławie dał się poznać nie tylko jako znakomity lekarz, ale także jako osoba publiczna. Aktywnie uczestniczył w pracach Bratysławskiego Towarzystwa Medycyny i Nauk Przyrodniczych, pełniąc funkcję sekretarza tej organizacji w latach 1892–1911. Nie tylko redagował roczniki stowarzyszenia, ale także sam opublikował w nich szereg prac naukowych. Często wygłaszał wykłady edukacyjne na temat szkodliwości alkoholu, a nawet został członkiem międzynarodowej organizacji Dobrzy Templariusze, ale nie udało mu się zrekrutować innych. W 1910 roku, wraz z bratysławskim lekarzem Lajosem Kovácsem, założył sanatorium dla osób uzależnionych od alkoholu przy ulicy Széplak, gdzie czasami organizowano przedstawienia teatralne. Wiele jego prac zostało opublikowanych w czasopiśmie „Gyógyászást” oraz w materiałach z Walnego Zgromadzenia Węgierskich Lekarzy i Przyrodników. Przetłumaczył na język węgierski popularną pracę Richarda Kraffta-Ebinga na temat patologii seksualnej (Psychopathia sexualis – ze szczególnym uwzględnieniem perwersyjnych uczuć seksualnych, 1894). Jego starszy syn, Antal Fischer, został lekarzem o międzynarodowej renomie. ; ; Jego główne prace: ; Występowanie zaburzeń psychicznych po popełnieniu przestępstwa, 1889, ; Choroby psychiczne na Węgrzech, 1891, ; Neurastenia, 1892, ; Zaburzenia psychiczne u dzieci, 1894, ; Najnowsze dane statystyczne dotyczące populacji miasta Bratysławy, 1894, ; Choroby fizyczne u osób chorych psychicznie, 1899, ; O niebezpieczeństwach związanych z alkoholem i ochronie przed nimi, 1905, ; Historia Bratysławskiego Towarzystwa Lekarsko-Przyrodniczego 1856–1906, 1907.