Izabella Danter

* Bratysława, 27 marca 1955 r. – / etnograf, muzealnik ; ; Ukończył Węgierskie Gimnazjum w Senju w 1973 r., a w 1978 r. uzyskał dyplom z etnografii na Uniwersytecie Komeńskiego w Bratysławie, a następnie stopień doktora w 1981 r. W latach 1978–1985 pracował w Muzeum Csallóköziego w Dunaszerdahely, a od 1986 r. w Muzeum Historii Lokalnej w Galancie. W 1999 r. założył Towarzystwo Muzealne Mátyusfölda w celu profesjonalnej dokumentacji domów wiejskich oraz zbiorów etnograficznych i historii lokalnej węgierskojęzycznego obszaru Słowacji. W 2001 roku, jako kierownik Centrum Dokumentacji Kultury Węgierskiej, utworzonego jako samodzielny oddział Słowackiego Muzeum Narodowego, a następnie jako pracownik zewnętrzny, odegrał decydującą rolę w realizacji stałej ekspozycji Muzeum Kultury Węgierskiej na Słowacji w Bratysławie (2003). Redagował szereg publikacji etnograficznych i krajoznawczych, a w 2002 roku uruchomił serię Zeszytów Muzealnych. Organizuje regularne szkolenia dla kierowników węgierskich domów wiejskich na Słowacji. Z jego inicjatywy pracownicy lokalnych muzeów historycznych i regionalnych działających na słowackich terenach zamieszkanych przez Węgrów odbywają coroczne wspólne zebrania. Jego artykuły i opracowania ukazują się w słowacko-węgierskich i słowackich gazetach, węgierskich czasopismach specjalistycznych, rocznikach muzealnych i tomach naukowych. ; ; Jego główne dzieło: Medycyna ludowa w północnej części Małych Węgier, 1994.