Izaak Abrahamides

* Horhát, między 1550 a 1560 – † Bajmóc, 1621 / luterański pisarz kościelny, superintendent ; ; Ukończył naukę w szkołach w Zólyom, Selmecbánya, Besztercebánya i Bártfa, w tym ostatnim miejscu studiował filozofię i teologię przez dwa lata pod kierunkiem Tamása Fábriego, Györgya Radaschina i Lénárta Stoeckela. Następnie studiował grekę i hebrajski jako uczeń wybitnego orientalisty Miklósa Colacinatesa w Mosóc, w komitacie Turóc. W drugiej połowie lat 70. XVI wieku uzyskał tytuł magistra na Uniwersytecie Praskim. Około 1580 roku spędził jakiś czas w Lipsku, ale został zmuszony do powrotu do ojczyzny z powodu niespodziewanej śmierci ojca. Nauczał w Wiedniu przez cztery lata i był również nauczycielem syna węgierskiego szlachcica. Następnie nauczał w Zwoleniu przez 3,5 roku, po czym przez około sześć lat był notariuszem w Körmöcbányi. Na początku lat 90. XVI wieku został zaproszony do Bojnic jako pastor i prepozyt. Jego święcenia proboszczowskie odbyły się w Wittenberdze 27 sierpnia 1595 roku. Na synodzie w Zwoleniu w 1610 roku został wybrany pierwszym superintendentem komitatów bratysławskich, nitrzańskich i barskich. Uważano go za wybitnego uczonego kościelnego i znakomitego mówcę. Poproszono go o wygłoszenie przemówienia na pogrzebie palatyna Jerzego III Thurzo (1567–1616). Tekst ten został również opublikowany drukiem po łacinie w Lewoczy w 1617 roku. Z powodzeniem brał również udział w debatach religijnych. W lutym 1616 roku, podczas zgromadzenia kościelnego w Nagybiccse, obalił heretyckie nauki Jánosa Moschovinusa, byłego polskiego kaznodziei, oparte na pismach heretyckiego biskupa Fotyna (?–376), które rozpowszechniły się na Węgrzech. Przetłumaczył katechizm Marcina Lutra na język czeski.